Wil en Rina

Ze zijn net terug uit Zwitserland, en de reis naar Oostenrijk is al geboekt. Wil Kooi (81) en Rina Kokelaar (82) delen samen een gedachte: stilzitten is geen optie. Het advies van de dames? “Ga erop uit”. 

Zo lang kennen Wil en Rina elkaar niet eens. “Maar het klikte”, zeggen ze allebei. Rina is een echte Zeeuwse en woont in een appartement in Paauwenburg, Vlissingen. “Op vijf minuten lopen van de Burgerij. En het is daar waar Wil anderhalf jaar geleden voor het eerst meedeed met onze loopgroep en met gymnastiek”. 
Wil: “In de jaren ’70 kwam ik in Zeeland wonen en sinds 2,5 jaar woon ik in Vlissingen. Ik was 60 jaar getrouwd toen ik weduwe werd. Ja, en dan kom je hier en ken je niemand. In de bibliotheek hoorde ik wat dames praten over gymnastiek in Ter Reede. Daar ben ik eerst heen gegaan en daar hoorde ik over de Burgerij in Paauwenburg. Ik nam de bus en daar kwam ik Rina tegen.”

Creatief en sportief
De dames lachen wat af met de groep. De klik was er meteen. Niet alleen de wil om actief te blijven, ook het weduwnaarschap bleken zij gemeen te hebben. Rina: “Wil is nog maar drie jaar weduwe. We praten er regelmatig over en dat is voor ons allebei prettig. Je moet er ook over praten, het is een deel van je leven.”
“We doen inmiddels heel veel samen. Elke week wandelen, fietsen, gymnastiek, naar de bibliotheek, fietsen, naar een crea doe clubje, gezellig kletsen, samen eten. En daar is samen op vakantie gaan bij gekomen.”

“Wij hebben het heel goed en leuk in de Burgerij. Je kan er breien, borduren, lekker kletsen, jeu de boulen, gymen.. Buurtteams Vlissingen organiseert zoveel en het kost bijna niets! En Mark, die ons begeleidt: die jongen verdient écht een pluim. Voor zijn inzet en vriendelijkheid.”

Een schop onder de kont!
Wil: “Ik merk bij veel mensen dat ze gewoon een schop onder de kont nodig hebben! Je kan wel blijven zitten wachten, maar er is niemand die je komt halen. Je zal er zelf naartoe moeten in plaats van ‘ik kan dit niet en dat niet’. Zet je problemen opzij en kijk naar wat nog wel lukt. Je moet het in ieder geval proberen. En lukt iets niet, dan houdt het op.”

Rina: “Ik zeg tegen iedereen: ga naar buiten, al is het maar een klein stukje. Je stompt anders af als je thuis blijft. Ja, maar jij bent zo gezond, zeggen ze wel eens tegen me. Dat komt ook omdat ik gezond eet en altijd bezig en veel buiten ben. Bij mij is het glas halfvol en niet half leeg.”
Wil: “Ik heb nu veel sociale contacten en ik blijf fit. Ik loop niet met een rollator. Als het aan mij ligt zal dat nog lang duren. Ik doe er alles aan om zelfstandig en zelfredzaam te blijven.”