Marianne Scheepers

Het leven van Marianne kreeg in zes jaar tijd een andere wending. Haar partner werd afhankelijk van zorg, waardoor Marianne haar baan inruilde voor mantelzorg. Ondertussen geeft ze haar eigen gezondheid én die van anderen ook voldoende aandacht. “Met voldoende beweging houd ik mijn eigen gezondheid op peil en ik help de medewerkers hier een handje.”

Marianne kijkt vanaf de zesde verdieping uit over de mistige Westerschelde. Ze verhuisde van een eengezinswoning naar een zorgappartement in Kop van het Dok. De verhuizing was noodzakelijk nu haar partner dagelijks zorg nodig heeft. Vier herseninfarcten kreeg hij, hij leverde een halve long in door kanker, kreeg Parkinson en hij onderging vier zware rugoperaties. Spijt of verdriet hebben ze niet. “We genieten hier, het is heerlijk. De medewerkers hier zijn allemaal zo vriendelijk en goed. Het is heel prettig hier.” 

Het kost mij maar een kwartier en geeft de zorg wat handjes vrij
 

Maar ze zag wel de werkdruk bij de verpleegkundigen. “Dat hoor en zie ik wel. Ze werken zorgvuldig, en dat terwijl ze veel te doen hebben op een dag.” Daarom besloot ze een handje te helpen. Elke woensdag brengt ze drie alleenstaande medebewoners naar de koffie-ochtend in verpleeghuis Scheldehof. “Mijn buurvrouw van 96 en nog twee dames van 80 jaar. Mijn buurvrouw heeft nooit zin om te gaan. ‘Kom op’, zeg ik dan. ‘Als je er eenmaal bent, vind je het heerlijk’, en dan neem ik haar mee. En elke week loopt ze voorop en geniet ze weer hoor.” 
Voor Marianne is het ‘niets’: “Het is een kleine moeite. Het kost mij maar een kwartier en het geeft de zorgmedewerkers wat handjes vrij. Zoiets simpels, waarom zou ik dat niet doen?”

Marianne en haar partner helpen sinds kort ook een handje mee in de bibliotheek in Scheldehof. “Elke dag even de boeken opruimen, de boel netjes houden enzo. En ik kan meehelpen bij activiteiten als ze mensen tekort komen. Zo komen we ook wat meer onder de mensen. We vinden het leuk om te doen.”

Ondanks haar zorg voor anderen, zal ze niet snel in zeven sloten tegelijk lopen. “Elke ochtend maak ik een stevige wandeling met mijn twee hondjes. Dat houdt mij fit, ik kom onder de mensen en met een hond heb je ook altijd een praatje met mensen. Daarnaast neem ik mijn rust in huis. Dan zet ik rustige muziek op en ga ik breien, haken of ik werk verder aan een diamondpainting. Met de honden vlakbij me. Het maakt mijn hoofd leeg. Het geeft me weer energie voor andere dingen. Zo blijf ik in balans.” 

Wat doe jij?

Kijk jij wel eens om je heen wie jij een handje zou kunnen helpen? Ben jij ook mantelzorger of zou je dit graag voor iemand willen zijn? Kijk eens op de website van Amarijn of Manteling om te lezen hoe zij jou als mantelzorger weer kunnen ondersteunen.